our universe docu

Review: Netflix documentaire ‘Our universe’

Inhoud van de blog
    Een koptekst toevoegen om de inhoudsopgave te genereren

    Niet de beste natuurfilm… niet de beste documentaire over het heelal… maar de combinatie van de twee plus de stem van Morgan Freeman maakt ‘Our Universe’ subliem.

    Natuurdocumentaire

    Om eerlijk te zijn heb ik de laatste jaren heb ik veel natuurdocumentaires overgeslagen. Ik irriteerde aan de vele activistische en alarmistische boodschappen die verweven waren zoals bijvoorbeeld ‘global warming’. Iedere keer zit je prachtige beelden te kijken van de mooie harmonie in de natuur, gevolgd door een zwanenzang waarbij wij ‘als mens’ de natuur helemaal kapot zouden maken binnen korte tijd, behalve als wij ergens geld storten of een bepaalde politieke agenda goedkeuren. Je blijft dus altijd met een gevoel van schuld en schaamte achter dat de noordpool binnen een paar jaar ijsvrij zou zijn en alle koraalriffen weggevaagd. “How dare you? You should be ashamed of yourself”.

    Ik had dus behoefte aan een documentaire die echt eens uitzoomt en het gevoel geeft dat de wereld niet om de mens heen draait, maar dat wij maar een minuscule schakel zijn in iets veel groters. En deze maand werd ik op mijn wenken bediend. Ik kreeg een netflix- suggestie toegewezen aan mijn algoritme met de naam ‘Our Universe’. De onderwerpen en de Goddelijke stem van ‘Morgen Freeman’ maakten mij nieuwsgierig en ik drukte op play. En ik ben achteraf zeer blij dat ik dat gedaan heb.

    Our Universe

    In ’Our Universe’ schakelt men voortdurend van het leven op aarde naar de ontwikkeling van het heelal. Als je het hebt over een zoomfunctie, dan kan dit niet extremer dan dit. Zo kan worden ingezoomd vanuit melkstelsels naar de kleinste deeltjes en eenheden die ons leven mogelijk maken. Ook stappen we voortdurend in een tijdsmachine die terug kan naar de vermoedelijke geboorte van het heelal 13,6 miljard jaar geleden. Uitleg omtrent hoe uniek onze aarde is en hoe fenomenaal het is dat omstandigheden, materie en tijd precies bij elkaar komen om leven op aarde mogelijk te maken. Hoe groter het melkstelsel, hoe minder toevallig het wordt dat er ergens leven kan ontstaan. Het doet me denken aan het liedje ‘Eve of the War’ van Jeff Wayne. “The chances of anything coming from Mars are a million to one… But still they come!”

    De documentaire bestaat uit 6 episodes: Chasing Starlight. ; The Cosmic Clock. ; Turning Seasons.; Elemental.; Water World. ; Force of attraction

    De hoofdrollen

    De hoofdrollen in het natuurdeel zijn voor een hongerige cheeta, een zwangere chimpansee, een Alaskaanse bruine beer van winterslaap tot zalm foodfest, een groene zeeschildpad, een olifantenkudde en koningspinguïns. Op een begrijpelijke manier wordt bij ieder natuurverschijnsel uitgelegd hoe de oorsprong hiervan in het heelal terug te vinden is. Aandacht is daarbij voor sterrenstof en het ontstaan van atomen, kernfusie en energie, licht en fotonen, ritmes en banen van sterren en planeten, het belang van zwaartekracht en de onmisbare komst van water naar onze planeet. De boodschap is hierbij: ‘Alles is verbonden en iedere schakel is onmisbaar voor leven’. En dit alles is samengesteld uit de meest schitterende beelden en animaties.

    Niet iedereen zo lyrisch als ik

    Als ik de reviews van recensenten bekijk dan is niet iedereen zo lyrisch als ik over ‘Our Universe’. De gewone kijker reageert echter positiever. Nu besef ik ook wel dat recensenten vaak een wedstrijdje verpissen doen met elkaar en negatiever zijn dan nodig. Het liefst zouden ze volgens mij zelf regisseur zijn, maar dat is mislukt of iets dergelijks.

    Zij zeggen dat er betere natuurfilms en betere documentaires over het heelal bestaan die nog een stuk dieper gaan. Daarnaast vinden zij dat sommige zaken heel stellig gebracht terwijl de waarheidsvinding nog in volle gang is, waar ik het op zich nog wel een beetje mee eens kan zijn. Ook vindt niet iedereen het fijn dat er zo snel en vaak geswitcht wordt tussen beelden van het heelal en de natuur op aarde. Ik zelf vind dat snel schakelen juist de grootste kracht van ‘Our Universe’. Deze docu raakt me hierdoor persoonlijk enorm, omdat het mijn perspectief op de natuurlijke balans en het leven completer gemaakt heeft door juist terug te kijken in het ontstaan vanuit het heelal.

    Bewondering voor het grote systeem

    Er zijn allerlei gevoelens die tijdens en na het kijken van ‘Our Universe’ door mij heen gingen en nog steeds gaan. Zo voel ik nog meer bewondering voor ‘het grote systeem’ en dit zorgt er voor dat ik allerlei dingen die groot lijken in het leven van mijzelf en de mensheid in het geheel beter kan relativeren. Het is zelfs zo dat dit meer vrede geeft met het thema sterfelijkheid, wat voor mij af en toe best lastig te accepteren is.

    Ik besef dat deze docu absoluut niet in goede aarde zal vallen bij veel godsdienstigen. Mij geeft dit juist een soort innerlijke vrede dat ik in een grote kracht en systeem kan geloven dat voor mijn gevoel klopt. In feite denk ik ook dat ik daarmee ook en soort natuurreligie aanhang. Dit vertaalt zich ten dele ook weer in de logica van de natuur in mijn visie op voeding en leefstijl.

    Ik hoop dan ook dat er nog veel meer afleveringen gemaakt gaan worden. Daarbij zou ik dolgraag de koppeling tussen darmflora, genen, het immuunsysteem, het zenuwstelsel en hormonen willen zien met het heelal.

    Veel plezier bij het kijken van ‘Our Universe’. Ben benieuwd naar jouw mening..

    Ralph Moorman

    Deel op facebook
    Facebook
    Deel op linkedin
    LinkedIn
    Deel op pinterest
    Pinterest
    Deel op whatsapp
    WhatsApp

    6 reacties op “Review: Netflix documentaire ‘Our universe’”

    1. Hee Ralph,

      Fijne review heb je geschreven.
      Serie raakte mij persoonlijk ook heel erg. Ben mijn hele leven al bezig met vragen die veel groter zijn dan mijzelf. En deze serie zet alles heel helder in perspectief. Wil niet te zweverig klinken maar voelde me oprecht verbonden met alles in ons universum. De ‘goddelijke’ stem van Freeman past hier inderdaad uitstekend bij.

      Ben het ook helemaal eens met je over de apocalyptische ondertoon van veel series over de natuur en onze planeet. Krijg daardoor vooral het gevoel dat het nooit meer goed komt. En acties die ik, als individu, zou kunnen ondernemen om deze aardbol te ‘redden’ lijken daardoor zinloos.
      Zonder dat de serie een woord rept over klimaatverandering of afname van biodiversiteit, laat het heel goed zien dat het leven op aarde een aaneenschakeling is van toevalligheden. En dat ons voortbestaan dus afhangt van een heel precair evenwicht.
      En die boodschap zal ik veel langer bij mij dragen.

      Dirk

    2. Wauw, gaaf! Zo fijn als iemand de positieve benadering uitspreekt. Waar wij mensen in Aardejaren een cyclus volgen, is voor dat voor de zon 1/4. Dus anders gezegd: 4 Aardejaren (+ 1 dag) zijn 1 Zonnejaar. Ookwel Apparatus genoemd. Wij wonen op de Aarde, orbital 3, en maken deel uit van dit Zonnestelsel. Supergave materie om het vanuit dit perspectief te zien.

    Laat een reactie achter

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Ralph Moorman draait op SYS PlatformSYS Platform - Websites voor coaches